Skip to main content

Search

Google Translate Block

Languages

Reflections on the Passing of Ehsan Naraghi December 6, 2012

PrintPrint Share this
The news of the passing of Iranian sociologist Ehsan Naraghi saddens me deeply, as a great mind and character for Iran was lost. I wish to take this moment not only to express my sorrow but also to convey my condolences to his family, friends, relatives, and the intellectual community.
 
 
 
The news of the passing of Iranian sociologist Ehsan Naraghi saddens me deeply, as a great mind and character for Iran was lost. I wish to take this moment not only to express my sorrow but also to convey my condolences to his family, friends, relatives, and the intellectual community.
 
I was personally fortunate to have known and worked with the late Naraghi in Iran, France, and elsewhere.  In 1998, he participated in a UNESCO meeting I helped organize in Paris in which we brought together a former American captive in Tehran and his Iranian captor during the hostage crisis. We also worked together on creating dialogue between cultures including a conference on political Islam and the West held in Cyprus.
 
Aside from our organized interactions, I had a friendly relationship with Dr. Naraghi, and would visit him on most of my trips to Tehran to learn from his wisdom. His realism and practical approach to Iran were not only shared by me but have also been conceptualized in many of our writings. His life, books, and speeches always demonstrated a man firm in his realistic approach, one who welcomed criticism without wavering from his core beliefs. Now that he is no longer among us, it is our responsibility to keep his views alive and propagate his realism and pragmatism.
 
I had on many occasions discussed my intentions and objectives with him, and always found him supportive and encouraging. I was hoping to enlist his support for my Presidential campaign in June 2013, which is very much in line with his principles. I am saddened that it is no longer possible. Finally, I hope to pay tribute to this humble man with a deep sense of humanity and love for Iran, particularly its youth, by following and implementing his sage advice.
 
 
 
 Hooshang Amirahmadi                                                                                                                                                                                                   Princeton, New Jersey 
 
 
 

 
از شمار دو چشم یک تن کم
از شمار خرد هزاران بیش
 
خبر درگذشت احسان نراقی جامعه شناس برجسته عمیقا باعث تاسف و تالم خاطر شد. ایران شخصیتی بزرگ و متفکری گران سنگ را از دست داد. این ضایعه را به خانواده محترم وی، دوستان، و نیز جامعه دانشگاهی ایران از صمیم قلب تسلیت عرض می نمایم.
اینجانب از سال ها پیش افتخار دوستی و همکاری با احسان نراقی را داشتم. دو نمونه از بارزترین این همکاری ها یکی مربوط به کنفرانسی در یونسکو بود که ما توانستیم یکی از گروگانهای آمریکایی در دوران اشغال سفارت آمریکا را با یکی از دانشجویان گروگانگیر کنارهم بیاوریم. کنفرانس دیگر در بستر گفتگوی میان فرهنگ ها با عنوان اسلام سیاسی و غرب در قبرس برگزار شد.
افزون بر این همکاری ها دوستی عمیق من با شادروان احسان نراقی همواره مرا بر آن می داشت که در اغلب سفرهایم به تهران با او ملاقات کرده و از محضرش بیاموزم.  آنچه دیدگاه های مرا با وی در پیوندی عمیق قرار می داد، اشتراک ما در واقع گرایی برای ایران و تکیه بر عملگرایی برای گسترش و رشد فرهنگ ملی و توسعه سیاسی و اجتماعی این کشور بود.
احسان نراقی در خیراندیشی برای ایران و گسستن زنجیرهای توهم آمیز ایدئولوژیک، در دورانی که شور و عواطف انقلابی حرف اول را می زد، به واقع یک مبارز مصمم بود.  او ملامت های بسیار بجان خرید و حتی سه سال به زندان رفت، اما از راه خود دست برنداشت و تا پایان عمر بر مسیر واقع گرایی خود نسب به منافع ملی و سرزمینی ایران استوار ماند.
احسان نراقی همواره این جانب را قرین لطف و توجه خود داشت و از دیدگاه های من بی دریغ حمایت می کرد.  اکنون نیز امیدوار بودم تا در تصمیم و اقدام خود برای نامزدی انتخابات ریاست جمهوری ایران از حمایت وی برخوردار گردم. اما دریغ که او رفت و تنهایمان گذاشت.  با این وجود اطمینان خاطر دارم که در مسیری گام می گذارم که او برای ایران آرزو داشت.
 
 
دکتر هوشنگ امیراحمدی